Bildiri Özetleri

Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü

Destek Veren Kuruluşlar

Hatice Şahin

Divan u Lügati’t-Türk’te er- Fiili / The Auxiliary Verb “Er-” in Diwan Lughat at-Turk

Türk dilinin en eski metinlerinden itibaren takip edilebilen yardımcı fiillerinden bir tanesi de er- fiilidir. Er- fiili, Türk dilinin tarihî devirlerinde ve günümüzde farklı biçim ve işlevlerle karşımıza çıkmaktadır. Bu durum, söz konusu fiilin ayrıntılı bir biçimde ele alınmasını gerektirmektedir.

Bu bildiride Köktürk ve Uygur metinlerinde müstakil anlamı olan, türlü çekimlere girebilen, sınırlı da olsa türetme ve ortaç ekleriyle kullanılan, -ken ulaç ekinin yanında -Ip ulaç ekiyle de kullanılabilen er- fiilinin Divan u Lügati’t-Türk’teki durumu ortaya konmaya çalışılacaktır.

“er-” is one of the auxiliary verbs that exists even in the earliest Turkish texts. Experiencing auxiliary verb “er-” in different morphs and functions during the diachronic and present times of Turkish language necessiates circumstantial discussing this verb.

In this presentation, situation of the auxiliary verb “er-” in Divan u Lügati’t-Türk,  with a distinctive meaning in Kokturk and Uygur texts,  having diverse inflections and usage with gerund affixs “-ken” and “-Ip”, besides having defined application of derivation and gerundive affix, will be discussed.

***

 

 

Hazırlayan

Mikail CENGİZ

Uluslararası II. Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu

“Kâşgarlı Mahmud ve Dönemi”

 

Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü

28-30 Mayıs 2008

Hacettepe Üniversitesi  M Salonu Sıhhiye Yerleşkesi

ve

Hilton Oteli Ankara